Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών.
Βραβείο δεύτερου αντρικού ρόλου (Alain Chabat) στα Cesar. Υποψήφιο για σκηνοθεσία, πρώτο αντρικό ρόλο (Francois Civil), πρώτο γυναικείο ρόλο (Adele Exarchopoulos), δεύτερο γυναικείο ρόλο (Elodie Bouchez), ελπιδοφόρο ηθοποιό (Malik Frikah), ελπιδοφόρα ηθοποιό (Mallory Wanecque), μουσική, φωτογραφία, μοντάζ, σκηνικά, κοστούμια και ήχο.
Επιστροφή του -κυρίως ηθοποιού- Gilles Lellouche στη σκηνοθεσία μετά από 6 χρόνια.
Το φιλμ βασίζεται σε ιρλανδικό μυθιστόρημα του 1997. Το βιβλίο βρέθηκε στα χέρια του σκηνοθέτη από τον Benoit Poelvoorde, που του πρότεινε να το διαβάσει και να το διασκευάσει.
Με κόστος 32 εκατομμύρια ευρώ, έγινε η μεγαλύτερη επένδυση του StudioCanal σε γαλλική παραγωγή. Το μπάτζετ αυτό ανέβηκε στα 35 εκ. ευρώ, με τη συνδρομή βελγικών εταιριών.
Ο Lellouche κατονόμασε τις επιρροές του: Martin Scorsese, Quentin Tarantino και Γουέστ Σάιντ Στόρι. Πολλοί όμως κριτικοί βρήκαν ομοιότητες με το Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Baz Luhrmann, αν και ο σκηνοθέτης δεν ανέφερε το συγκεκριμένο φιλμ στις πηγές έμπνευσης του.
Με την ολοκλήρωση του σταδίου του μοντάζ, ο σκηνοθέτης είχε δηλώσει επανειλημμένα πως η διάρκεια θα ήταν τουλάχιστον τριών ωρών. Παρόλα αυτά, το τελικό φιλμ είναι ένα τέταρτο κάτω από τις τρεις ώρες.
Οι κριτικές του στο φεστιβάλ Κανών ήταν τόσο αποκαρδιωτικές, που αρκετοί αναρωτήθηκαν το γιατί επιλέχτηκε στο κεντρικό διαγωνιστικό τμήμα.
Η μουσική έχει έντονη παρουσία καθ’ όλη την ταινία, όπου ακούγονται, μεταξύ άλλων, κομμάτια από The Cure, New Order, Madonna, Nas και Jay-Z. Χρησιμεύει κυρίως ως συνοδεία στον χορό, με τους (La)Horde να είναι υπεύθυνοι για τις χορογραφίες.