Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών. Βραβείο επιτροπής και βραβείο FIPRESCI.
Καλύτερη ταινία στα Ευρωπαϊκά Βραβεία.
Προέκταση του πέμπτου κεφαλαίου (Ου Φονεύσεις) της περίφημης τηλεοπτικής σειράς Δεκάλογος του Krzysztof Kieslowski. Την ίδια μεταχείριση είχε και το έκτο, που κυκλοφόρησε ως Μικρή Ερωτική Ιστορία, ως μέρος της συμφωνίας ανάμεσα στον δημιουργό και την πολωνική τηλεόραση. Ο ίδιος ο Kieslowski επέλεξε αυτό το κεφάλαιο για τη μεγάλη οθόνη, ενώ το τηλεοπτικό δίκτυο το έκτο.
Το Δεκάλογος 5 έχει διαφορετική ροή στο μοντάζ και κάνει περισσότερη χρήση αφήγησης. Στην ταινία αναπτύσσεται περισσότερο ο ρόλος του δικηγόρου και επίσης βλέπουμε τη σύλληψη του δολοφόνου.
Η ταινία βγήκε μέσα στην ίδια χρονιά που καταργήθηκε στην Πολωνία η θανατική ποινή (θεωρείται ότι βοήθησε και η ταινία, μια και το θέαμα σόκαρε τις αρχές). Η μέθοδος που ακολουθούνταν είναι πανομοιότυπη με αυτήν της ταινίας, με τη διαφορά ότι ο θανατοποινίτης δεν γνώριζε την ημέρα εκτέλεσης του. Από το 1969 είχαν εκτελεστεί 183 άντρες (αλλά καμία γυναίκα).
Παρότι το σενάριο δεν επιτίθεται άμεσα στο καθεστώς, ο διάλογος που άνοιξε με την ταινία ήταν καθαρά πολιτικός. Από την άλλη, το πολωνικό κοινό ενοχλήθηκε που εξισώνονταν η στιγμή δολοφονία με την εκτέλεση θανατικής ποινής από το κράτος, με την κριτική να στηρίζει την ταινία.