Έφυγε από τη ζωή ο Χρήστος Παντελής, γνωστός ως «Μανάρας», ένας σπουδαίος μουσικός του λαϊκού τραγουδιού από τη Συκιά Χαλκιδικής.

Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός για την πραότητα και τη σεμνότητα με την οποία ερμήνευε συνοδεία του μπουζουκιού του. Θεωρείτο μέρος της παραδοσιακής, «παλιάς σχολής» ρεμπέτικου / λαϊκού παίξιμου, μία μορφή μουσικού που συχνά έπαιζε σε νυχτερινά στέκια και παρέες.

Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή ο Θωμάς Κοροβίνης, ο οποίος τον αποχαιρέτησε με το παρακάτω κείμενο: “Εξεμέτρησε το ζην και ο Μανάρας μας. Από τους καιρούς των μύθων βγαίνει, όχι απ’ την εποχή μας. Μείναμε λίγοι. Ελάχιστοι. Ποιοί; Όσοι προλάβαμε και ζήσαμε -και φτιάξαμε κι έναν κόσμο- στα δικά μας μέτρα και σταθμά, ως το γύρισμα του νέου αιώνα περίπου, μια Θεσσαλονίκη που αμόλησε τα γκάζια της και προ πολλού, όχι τώρα, εξέλιπε. Δε γουστάρω μνημόσυνα. Αλλά να! Για την τιμή των πραγμάτων! Τ’ ακούς, Γιώργο Χουλιάρα; Αν δεν ήσουν εσύ, δεν ανταμώναμε, και δεν σε ζούσα, ρεμπέτη μου ατόφιε, δε θα έπαιρνα αντίδωρο απ’ την αλαναρία του “Ναού, του αθάνατου μαγαζιού που έφτιαξες στην Τούμπα, και δε θα έγραφα και την “Όμορφη νύχτα”, μια ντουκαμενταρισμένη λαική μυθιστορία του ανεπανάληπτου μουσικού, ερωτιάρικου και γλεντζέδικου θιάσου της εποχής μας -“τότε που ζούσαμε”, που λέει κι ο Ασημάκης Πανσέληνος. Προς τιμήν λοιπόν του θρυλικού Ρομπέν της Χαλκιδικής και της μαγκιόρικης πενιάς, φίλου μας, Χρήστου Μανάρα, αιωνία ανάπαυση και μνήμη, αμήν! —Ένα από τα κεφάλαια του βιβλίου μου “ΟΜΟΡΦΗ ΝΥΧΤΑ”, μοναδικού βιβλίου τέτοιου ύφους στην χώρα, όπου παρελαύνει όλος ο καχπέ ντουνιάς της Σαλόνικας, μουσικοί, τραγουδιστές, ηθοποιοί, σεξοβόμβες -ως και ο “Γαμίστερ Κόσμος””.

Πηγή: https://www.koutipandoras.gr/