Μίτση Κωνσταντάρα
Η Μήτση Κωνσταντάρα (1922- 22 Δεκεμβρίου 1985), το μικρότερο παιδί της οικογένειας Κωνσταντάρα, ήταν ηθοποιός που έπαιξε σε δεύτερους ρόλους.

Ήταν αδερφή του μεγάλου ηθοποιού Λάμπρου Κωνσταντάρα. Την ίδια σχεδόν περίοδο με τη γέννησή της έμεινε ορφανή από πατέρα, για αυτό αγαπήθηκε ιδιαίτερα από όλη την οικογένεια. Τα δυο μεγαλύτερα αδέρφια της, και ιδιαίτερα ο Λάμπρος, την αντιμετώπιζαν πάντα σαν μικρό παιδί.
Ακόμα και σε μεγάλη ηλικία οι πολύ κοντινοί της άνθρωποι την αποκαλούσαν χαϊδευτικά Μίτσα.

Σπούδασε στην δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου αποφοίτησε με άριστα και πρωτοεμφανίστηκε το 1945 στην Πρώτη Κρατική Σκηνή με το έργο Αρλεζιάννα.
Εκείνη την εποχή υπήρχε ένα είδος θεάτρου, τα ονομαστά Μπουλούκια.
Η Μήτση υπηρέτησε αυτό το είδος με μεγάλη επιτυχία, κάτι όμως που την έκανε το μαύρο πρόβατο της οικογένειας για το δρόμο που ακολούθησε.

Το 1948, συμμετείχε στο θίασο Δημητρίου-Σκορδούλη-Κάσση,που κάνει περιοδεία στην Κωνσταντινούπολη για περίπου ένα χρόνο.
Για κάποιο διάστημα εγκατέλειψε το θέατρο για οικογενειακούς λόγους.
Εκείνη την περίοδο έμενε στο σπίτι του αδερφού της.
Το 1961 επανέρχεται στο θέατρο αρχικά μόνη της στο θίασο της Μαίρης Αλκαίου και του Βασίλη Διαμαντοπούλου, στο έργο "Ένα Δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν" και ακολουθεί το έργο "Πέντε στρέμματα Παράδεισος" κ.α.

Από το 1964 και μετά, άρχισε να παίζει με τον αδερφό της Λάμπρο, σε θέατρο και σινεμά, σε παραστάσεις όπως "Μια Κυρία Ατυχήσασσα" (που στο σινεμά μεταφέρθηκε με τον τίτλο "Ο Στρίγκλος που έγινε αρνάκι"), "Τι 30, Τι 40, Τι 50", "Υπάρχει και φιλότιμο" κ.α.
Τα πιο πολλά από αυτά τα έργα πήγαν και στον κινηματογράφο με άλλο τίτλο.
Η Μήτση κοντά στον Λάμπρο ξέφυγε από την ανωνυμία και μαζί γυρίσανε περίπου 30 ταινίες.

Τη δεκαετία του '70 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο στα έργα "Αλκιβιάδης" του Ν. Τουτουντζάκη, "Δικαίωση" του Νίκου Ζακοπούλου" και πολλά άλλα έργα.

Έκανε όμως και αυτόνομη καριέρα και στην τηλεόραση τη δεκαετία του '70 σε σειρές όπως: "Λούνα Παρκ", "Εκείνες Και Εγώ","Μεθοριακός Σταθμός", Παλιατζής κ.α.

Όταν το 1985 πέθανε ο Λάμπρος, η Μήτση έπεσε σε μεγάλη κατάθλιψη.
Πέθανε πιθανόν από ανακοπή καρδιάς στον ύπνο της, έξι μήνες μετά. Κηδεύτηκε στον οικογενειακό τάφο στο Α΄ Νεκροταφείο.

Αν και είχε κάνει ένα γάμο δεν είχε παιδιά, είχε όμως δυο ανίψια που αγαπούσε πολύ, τον γιο του Λάμπρου Δημήτρη Κωνσταντάρα και την Σίση, κόρη της αδερφής της Σάσα.
Συμμετοχές
Φυλακές ανηλίκων (1982)
Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ (1981)
Ο φαντασμένος (1973)
Αγάπη μου παλιόγρια (1972)
Απ' τ' αλώνια στα σαλόνια (1972)
Ξενοδοχείο των διεφθαρμένων (1972)
Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζεστή (1972)
Ο άνθρωπος που έσπαγε πλακά (1972)
Τι τριάντα, τι σαράντα, τι πενήντα (1972)
Εθελοντής στον ερώτα (1971)
Ο φαφλατάς (1971)
Πίσω μου σ' έχω σατανά (1971)
Της ζήλειας τα καμώματα (1971)
Ένας τρελός γλεντζές (1970)
Εσένα μονό αγαπώ (1970)
Κρίμα το μπόι σου (1970)
Η νεράιδα και το παλικάρι (1969)
Ησαΐα μη χορεύεις (1969)
Ξυπνά καημένε Περικλή (1969)
Ο τζαναμπέτης (1969)
Φοβάται ο Γιάννης το θεριό (1969)
Καπετάν φάντης μπαστούνι (1968)
Ο ρωμιός έχει φιλότιμο (1968)
Βοήθεια ο Βέγγος! Φανερός πράκτωρ 000 (1967)
Κάτι κουρασμένα παλικάρια (1967)
Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι (1967)
Πατέρα κάτσε φρόνιμα (1967)
Ο αδελφός μου ο λόρδος (1966)
Παράνομοι πόθοι (1966)
Ενώνει ο πόνος δυο καρδιές (1965)
Μόνο για σένα (1965)
Υπάρχει και φιλότιμο (1965)
Φτωχός, αλλά τίμιος (1965)
Θα σε κάνω βασίλισσα (1964)
Αφοσίωσiς (1963)
Η Αφοσίωση (1963)
Να παιδί, να μάλαμα (1951)
© 2020 iShow.gr